KSIĄŻKA DROGOWSKAZEM DO PRZYGODY

W roku szkolnym 2013/2014 w klasach trzecich realizowana jest innowacja pedagogiczna „KSIĄŻKA DROGOWSKAZEM DO PRZYGODY”.

 

Jej autorkami są Ewa Boczkowska, Dorota Fijalska, Barbara Kamińska, Ewa Lipowska, Jolanta Sobiecka. Innowacją zostaną objęci wszyscy uczniowie klas III naszej szkoły.

 

Działania innowacyjne zaplanowane są na jedną godzinę lekcyjną tygodniowo dla każdego oddziału, obejmują treści z zakresu kształcenia literackiego.

 

Z obserwacji  poczynionych w ciągu ostatnich lat naszej pracy, rozmów z dziećmi, rodzicami, bibliotekarzami dostrzegamy, że:

 

  • uczniowie prezentują ubogi zasób słownictwa,
  • mają trudności z prawidłowym formułowaniem zdań,
  • nastąpił spadek zainteresowania książką.

 

Wnioski te stały się m.in. motywacją do opracowania i wdrożenia przez nas innowacji pedagogicznej, w której przedstawiamy propozycje różnorodnych i ciekawych sytuacji dydaktycznych oraz wychowawczych służących wszechstronnemu rozwojowi ucznia.

 

CELE INNOWACJI

Cele ogólne

 

  • rozbudzanie zainteresowań czytelniczych,
  • rozwijanie wyobraźni i uwrażliwianie na piękno literatury,
  • kształtowanie umiejętności korzystania z różnych źródeł informacji.

 

Cele szczegółowe

 

W zakresie wiadomości i umiejętności:

 

  • podniesienie poziomu czytelnictwa wśród dzieci,
  • wzbogacanie słownictwa,
  • wdrażanie do redagowania poprawnych wypowiedzi ustnych i pisemnych,
  • poznanie wybranych utworów literatury dziecięcej, zwłaszcza bajek i baśni z różnych kontynentów,
  • wdrażanie do właściwego interpretowania przeczytanych tekstów,
  • kształtowanie nawyku czytania, korzystania z biblioteki szkolnej i miejskiej,
  • zdobywanie wiedzy o autorach książek dla dzieci, kształtowanie umiejętności samodzielnego korzystania z różnych źródeł informacji.

 

W zakresie postaw:

 

  • rozwijanie postaw koleżeństwa i wzajemnej życzliwości,
  • rozwijanie umiejętności współdziałania w grupie,
  • wdrażanie do poszanowania książek,
  • zachęcanie do właściwego spędzania czasu wolnego np. z książką.

NASZE DZIAŁANIA

 

TO WARTO PRZECZYTAĆ


Jednym z głównych celów realizowanej innowacji jest rozbudzanie zainteresowań czytelniczych uczniów. Staramy się dotrzeć z książką do dzieci w rozmaity sposób. W klasie IIIa wprowadziliśmy akcję pod hasłem „To warto przeczytać”. Każdy może napisać tekst zachęcający innych do przeczytania ulubionej lektury i zaprezentować go na forum klasy. Najciekawsze prace eksponujemy na gazetce ściennej.

Inną formą zachęcania kolegów do czytania są prezentacje ulubionych lektur z wykorzystaniem przygotowanych rekwizytów, wzorowe czytanie ciekawych fragmentów książek, zgaduj - zgadule i konkursy czytelnicze.


Oto kilka z tekstów, zachęcających do przeczytania wybranej lektury, napisanych  przez uczniów klasy IIIa:

 

 

Polecam wszystkim interesującą  książkę pt. „Karolcia” Marii Kruger. Karolcia to 8 - letnia dziewczynka. Jest jedynaczką, mieszka z rodzicami i ciocią, ma też kotka. Podczas przeprowadzki znajduje magiczny, błękitny koralik, który spełnia życzenia. Jej życzenie się spełniło. A dowiecie jakie, czytając tę książkę. POLECAM!!!

Adrian Gogolewski

z klasy IIIa

 

 

Chcę Wam polecić książkę „Słup soli” Elżbiety Zubrzyckiej. Jest to krótka, ciekawie napisana historia pewnego chłopca oraz jego kolegów, którzy stoją jak przysłowiowy słup soli, gdy chłopak z ich szkoły jest dręczony przez Guza – postrach szkoły. To pouczająca lektura, każdy z niej coś wyniesie. Zachęcam do jej przeczytania.

Filip Tomczyk

z klasy IIIa


 

„Detektywi z Dolslandu” Pia Dagmara to seria trzech przygodowych książek. Ja przeczytałem „Straszny plan”. Ta książka opisuje przygodę trzech braci o imionach Aron, Henke i Leo oraz ich koleżanki Mrówki. Rozpoczyna się spokojnie, lecz z biegiem czasu bywa niebezpiecznie. Wszystko zaczyna się nad jeziorem, gdzie postanowili spędzić noc pod namiotem. Niespodziewanie jednak przypływają łódką dwaj podejrzani mężczyźni, którzy zakopują skrzynię. Ciekawskie dzieci obserwowały ich, a gdy odpłynęli chciały się dowiedzieć, co w niej jest. Odkopały ją i zabrały ze sobą do domu. Zabierając ją popełniły błąd, bo bandyci chcieli ją odzyskać i przez to wpadły w wielkie kłopoty. Mogły nawet stracić życie, lecz dzięki wielu sprzyjającym okolicznościom i silnej woli uratowały się. Aby dowiedzieć się szczegółów, każdy musi ją przeczytać ją sam. To bardzo ciekawa i wciągająca książka. Polecam.

Bartek Hryciuk

z klasy IIIa

 

wp_001128wp_001965zdjacie-to-warto2



wp_0011271

wp_001960zdjacie-to-warto

Ewa Boczkowska

 



KLASA III B W SAKOLANDII

galeria

sam_0311W dniu 25 listopada  uczniowie z klasy III b byli z wizytą Niepublicznym Przedszkolu Sakolandia, aby zaprezentować inscenizację „Wiersze Juliana Tuwima”. Jechaliśmy pełni obaw, czy dla maluchów nasz program nie będzie za długi, a może dzieci będą się nudziły. Nic z tych rzeczy! Widok przedszkolaków (nawet dwuletnich maluszków), które z zaciekawieniem wpatrywały się w swoich starszych kolegów i żywo reagowały na to, co widziały i słyszały, był niezapomniany. Roześmiane buzie dzieci i gromkie brawa były największą nagrodą dla trzecioklasistów. Była to niezwykle miła i sympatyczna wizyta.

Ewa Lipowska

 


.

TUWIM ZNANY I LUBIANY

galeria


do-tekstu-1.jpg21 listopada 2013r. uczniowie klasy III d w ramach realizowanej w bieżącym roku innowacji pedagogicznej „Książka drogowskazem do przygody” zaprezentowali przedszkolakom program artystyczny z okazji trwającego Roku Tuwima. Uczniowie pięknie recytowali i inscenizowali wiersze wykorzystując przy tym oryginalne stroje i rekwizyty. W trakcie występu pomiędzy prezentacjami utworów trzecioklasiści zapraszali młodszych kolegów i koleżanki do zabaw i pląsów przy muzyce. Przedszkolaki chętnie bawiły się z bohaterami wierszy Tuwima: Murzynkiem Bambo, Dyziem Marzycielem, Zosią Samosią czy Kotkiem. Wspólnie wyruszyli też w podróż za ogromną lokomotywą. Było dużo humoru i wspaniałej zabawy. Występ był też okazją do pokazania przez dzieci z klasy III d swoich możliwości i umiejętności aktorskich. Zostali nagrodzeni brawami i wyrazami uznania. Na koniec czekała na wszystkich słodka niespodzianka. Rodzicom, którzy włączyli się w przygotowanie strojów i rekwizytów dziękujemy za pomoc.

D. Fijalska

 

.

 


 

 

SPOTKANIE Z POEZJĄ JULIANA TUWIMA

galeria IIIa ……………………… galeria IIIb

.

img_0070Jednym z najważniejszych działań innowacyjnych zaplanowanych na bieżący rok szkolny związanych z obchodami Roku Juliana Tuwima było zorganizowanie „Spotkania z poezją J. Tuwima” dla najmłodszych uczniów naszej szkoły. W dniach 19 i 20 listopada uczniowie klas III a i III b pod opieką swoich wychowawczyń, pań Ewy Boczkowskiej i Ewy Lipowskiej, w ciekawy sposób przybliżyły poezję dziecięcą Tuwima swoim młodszym kolegom. Dzieci pięknie przygotowały swoje występy. Pojawiła się m.in. inscenizacja teatralna wierszy, m.in. „Spóźniony słowik” i „Okulary”. Dzieci z klasy III a zaprezentowały przedstawienie kukiełkowe „Rzepki”. Nie mogło zabraknąć „żywego pociągu” do „Lokomotywy”. Trzecioklasiści przedstawili też swoje interpretacje wierszy „Kotek”, „Słoń Trąbalski”, „Idzie Grześ przez wieś”.

.

Bardzo cieszy fakt, że część pomysłów na interpretację utworów, stroje i dobór rekwizytów pochodziła od uczniów. Nieocenioną pomocą w przygotowaniach inscenizacji służyli rodzice, którym również udzielił się zapał młodych aktorów. Przedstawienia bardzo się podobały, występy zostały nagrodzone gromkimi brawami.

.

W ramach realizowanej innowacji, uczniowie pisali listy do poety, brali udział w zabawach dydaktycznych oraz quizach związanych z twórczością Juliana Tuwima.

.

Ewa Boczkowska

.

 


.

Celem wdrażanej innowacji jest nie tylko zachęcanie uczniów do czytania książek, ale też rozwijanie dziecięcej wyobraźni i wrażliwości. Na zajęciach można to osiągnąć m.in. poprzez redagowanie swobodnych tekstów. Uczniowie klasy III b pisali list do bohaterki lektury „Oto jest Kasia”

.

 

Nasielsk, 20.10.2013r.

Witaj

.

 

Droga Kasiu, ja też mam podobne problemy jak Ty. Kłócę się ze starszymi siostrami i czasem z bratem ciotecznym. Bardzo chciałbym mieć jednak mała siostrzyczkę. Opiekowałbym się nią i zaprowadzał do przedszkola.

.

Podobnie jak Ty, też mam czasami niższe oceny, ale staram się szybko je poprawić. Bądź grzeczna w szkole i w domu.

.

Pozdrawiam Cię serdecznie

Bartek z klasy III b

.

.

Nasielsk, 20.10.2013r.

Droga Kasiu

.

Mam na imię Wiktoria i chodzę do trzeciej klasy. Poznałam Cię na lekcji, kiedy omawialiśmy książkę „Oto jest Kasia”. Twoje przygody bardzo mi się podobały.

.

Tak jak Ty, mam młodszą siostrę Weronikę. Czasami muszę się nią opiekować. Razem się bawimy i nie wyobrażam sobie, gdyby jej ze mną nie było. Powiem Ci w sekrecie, że czasami mi dokucza, wszystko zabiera, a ja muszę jej stale ustępować, bo zaraz krzyczy, że aż uszy bolą. Ale i tak bardzo ją kocham. Cieszę się, że również pokochałaś swoją siostrzyczkę Agnieszkę.

.

Myślę, że zrozumiałaś, że niegrzecznym zachowaniem niczego dobrego nie zyskamy i wszyscy od nas się odwrócą. Warto być uśmiechniętym i przyjacielskim. Powiem Ci jeszcze coś bardzo ważnego - uśmiechem zyskasz więcej niż złością, kłótnią i obrażaniem. Ale o tym chyba się już sama przekonałaś.

.

Pozdrawiam Cię gorąco. Ucałuj małą Agnieszkę. Życzę Ci wszystkiego co dobre i piękne.

.

Wiktoria

 

Natomiast na zakończenie cyklu zajęć o jesiennym lesie, uczniowie zmierzyli się z tematem „O czym myśli spadający liść”.

.

Zawiał silny wiatr. Nie mogłem utrzymać się na liściu mojego ukochanego dębu. Nie wiedziałem, co się dzieje. Leciałem w dół. Zbliżając się do ziemi, to co do tej pory wydawało mi się malutkie i ciche, stawało się coraz większe i głośniejsze. Upadłem na ulicę. Byłem przerażony. Obok mnie przejeżdżały samochody i przechodzili ludzie. W tym momencie zatęskniłem za wiatrem. Pragnąłem, żeby powrócił i przeniósł mnie w ciche i bezpieczne miejsce. Nie musiałem czekać długo. Nagle wiatr ponownie zawiał i przeniósł mnie do pobliskiego parku. Upadłem na trawę. Byłem bezpieczny.

.

(Nikola, klasa IIIb)

.

Jestem liściem dębu. Wiszę na drzewie prawie sam i jest mi smutno. Aż tu nagle zerwał się silny wiatr. Oderwałem się od gałązki i lecę wysoko i daleko od mojego drzewa. Ojej! Wszystko na dole wydaje się takie małe. Ciekawe, gdzie mnie los poniesie? Wiatr ustał, a ja spadłem na ziemię, do innych liści. Ale tu jest zimno i mokro! Miło było na górze. Ale co to? Ktoś mnie podnosi i zachwyca się mną! Może mnie zabierze do swojego domu? Tak też się stało. Stoję teraz w wazonie, w ciepłym pokoju i jestem ozdobą jesiennego bukietu.

.

Mikołaj, klasa IIIb